Draai het om

Een jongere, we noemen hem Job, woont al vanaf zijn 11e jaar in instellingen. Hij heeft nauwelijks een netwerk om zich heen. Zijn moeder is onvoldoende betrouwbaar om als zodanig te fungeren. Door zijn gedrag is Job vaak in LVB-instellingen geplaatst. Maar hij blijkt een normaal IQ te hebben. Na een verblijf van 9 maanden in de JJI was het tijd voor Job, inmiddels 19 jaar oud, om te gaan resocialiseren. We hebben hem gevraagd “wat wil je” en “wat kun je”. Daar kwam uit dat hij graag in een groep wil wonen, maar niet tussen jongeren met een beperking. Hij had er weinig vertrouwen in. “Het zal toch wel niet lukken.” Samen met Job, de GGZ en de Reclassering hebben we veel tijd gestoken in de zoektocht naar een passende instelling. 

We volgen hem nog steeds. Job geeft aan dat hij het fijn vond om zelf mee te denken over het vervolg van zijn behandeltraject. Dat hij terug kan vallen op contactpersonen wanneer er problemen zijn, stelt hem gerust. Het gaat goed met hem.  Job zit in de ForCA-pilot “Samen zicht op perspectief”die JJI Den Hey-Acker draait met GGZ-Eindhoven en de Reclassering. De pilot gaat over continuïteit in de zorg voor forensische jongeren, zodat zij niet terugvallen en succesvol kunnen terugkeren in de maatschappij. Tijdens het verblijf in de JJI kunnen therapeuten van de GGZ indien nodig starten met specifieke behandelingen. 

Wat een winst. Reclasseringsmedewerkers kunnen al op zoek naar een passende dagbesteding en woonplek. Omdat beide ketenpartners de jongere al kennen, kan de nazorg veel gerichter ingeregeld worden. Door de case van de jongere vanuit meerdere invalshoeken te bekijken, krijgt iedere ketenpartner nieuwe inzichten. Minder eilandjes en tunnelvisie. Wat een winst. We delen informatie uit de verschillende organisaties en geven de jongere meer regie. De nazorg wordt daarmee meer een gedeelde verantwoordelijkheid, zowel van de jongere als de betrokken partijen. Een typisch gevalletje win-win.  Voor zolang het duurt dan toch. 

Het is mooi zo’n pilot, maar ik word er ook een beetje moe van. Het is het zoveelste initiatief om organisaties in het jeugdveld samen te laten werken. In Brabant hadden we tien jaar geleden al het project ‘Circuit Jeugdcomplex’. Een samenwerking tussen Jeugdzorginstellingen, de GGZ, de Viersprong en onze JJI voor een sluitend aanbod voor jongeren met complexe gedragsstoornissen. Het is een stille dood gestorven. Waarom? Omdat de samenwerking stopt zodra deze geïnstitutionaliseerd wordt. Omdat er een structuur gebouwd moet worden. Omdat er extra gelden aangevraagd moeten worden. De krachtige initiatieven van mensen met lef worden teniet gedaan door bazen die over het geld en de structuur gaan. Het gezonde verstand en de jongeren die tussen wal en schip raken, worden overschaduwd door managementlogica en bureaucratie.  

Mijn advies:keep it simple. Zorg alsjeblief niet voor extra geld. Voeg geen projectleider toe. Tweede advies: draai het om. Iedere organisatie stelt toch de jongere centraal en vindt dat samenwerking moet? Dan vindt vast geen enkele organisatie het vervelend om geld terug te geven als ze niet samenwerken en er toch weer een jongere is waar geen enkele organisatie zijn vingers aan wil branden. 

Jaap van der Geest Jaap van der Geest Directeur van justitiële jeugdinrichting Den Hey-Acker

Deze website is gemaakt door Tjep's digital agency